Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), en yoksul kesim ile en zenginler arasındaki gelir farkının 2010 yılında sekiz kat olduğunu açıkladı. Bu fark bir önceki yıl 8.5 kattı. Öte yandan Türkiye'de hanehalklarının ortalama yıllık kullanılabilir geliri de 22 bin 63 lira oldu.
TÜİK, Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması, 2010 verilerini açıkladı.
TÜİK araştırmasına göre, nüfusun yüzde 16,9'u yoksulluk sınırının altında bulunurken, sürekli yoksulluk riski altında bulunanların oranı da yüzde 18 olarak gerçekleşti.
Eşdeğer hanehalkı kullanılabilir gelirlere göre oluşturulan yüzde 20’lik gruplarda, en yüksek gelire sahip son gruptakilerin toplam gelirden aldığı pay yüzde 46.4 iken, en düşük gelire sahip ilk gruptakilerin toplam gelirden aldığı pay yüzde 5.8’de kaldı. Buna göre, son yüzde 20’lik grubun toplam gelirden aldığı pay, ilk yüzde 20’lik gruba göre 8 kat daha fazla. Bu oran kentsel yerler için 7.3 iken kırsal yerler için 7.1 oldu. Bu oranın azalması tabii ki iyi bir gelişme ama, sosyal ve adil bir gelir dağılımı için daha önümüzde çok yol var.
1 Ekim tarihli yazımda gelir dağılımından ve gelir dağılımında Türkiye'nin Dünya sıralamasında bahsetmiştim. O zaman 40. sıradaydık, sanıyorum bu iyileşme ile 2-3 sıra yukarı çıkmışızdır. 1 Ekim tarihli yazıma bu linkten ulaşabilirsiniz.
http://ayilarbogalarbizikovalar.blogspot.com/2011/10/turkiyenin-cikis-yolu.html
Gelir dağılımının bu dengesizliğinin çözümü, sermaye piyasalarında olabilir. Özellikle, hisse senetleri borsası bu gelir dağılımını dengelemek için çok güzel bir çözüm olabilir. Gelir düzeyi düşük kesimin borsa aracılığıyla büyük şirketlere ortak olması bu gelir eşitsizliği bir miktar düzeltir, planlı ve düzenli bir sistemle 8 kat olan gelir farkı, borsa aracılığıyla 4-5katlara kadar düşebilir. Bu noktada dikkat edilmesi gereken tek bir konu var, gelir düzeyi düşük kesimin bu şirketlere borsa aracılığıyla ortak olurken yani borsadan hisse alırken, profesyonel yatırım danışmanları tarafından yönlendirilmesi gerek. Hatta ve hatta devlet destekli ve denetimli bir yapı oluşturulup, gelir eşitsizliği azaltılabilir.
Bazı şirket sahipleri fazla sosyalist bir düşünce olarak tanımlayabilir ama devlet bir yasa çıkarsa, özel işletmelerin hepsinde, çalışanlar, şirketin büyüklüğüne göre belirli bir yüzdede o şirkete ortak olsun, hatta kamu işletmelerinde bile yapılabilir bu düzenleme. Tabii burada bahsettiğim ortaklık yüzdesi çalışanları yönetimde söz sahibi yapacak yüzdeler değil. Bunun gibi olabilecek durumlara da kısıt getirildiği zaman, herkes açısından faydalı bir sistem olacağına inanıyorum. Çünkü, bir de işin prim tarafı var yani, çalışan şirkete ortak olduğu zaman o şirketi benimser ve kendine de faydası ve zararı olacağı için, verimli çalışacaktır.
Son olarak, bütün bu sistemin sağlıklı çalışması için de, bu şirketlerin denetimi iyi yapılmalı ve küçük, büyük tüm ortakların hakları gözetilmelidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder